Tradycją naszej szkoły, od czasu jej powstania w 1999 roku są pielgrzymki na Jasną Górę na spotkanie Młodych związanych z Radiem Maryja. Każdy nasz wyjazd rozpoczyna Msza Święta. Tak było również 28 maja 2011 roku. O godz. 7.00 zgromadziliśmy się w kościele farnym na Eucharystii, której przewodniczył ks. infułat Zygmunt Żukowski. Jeszcze przed wyjazdem spotkał się z nami ks. kan Wiesław Białczak proboszcz tutejszej parafii, by udzielić nam kapłańskiego błogosławieństwa. Pożegnaliśmy się z naszymi rodzicami i Panem Dyrektorem Ryszardem Żukowskim i zajęliśmy miejsca w autokarze. Wyruszając w drogę do naszej Matki odmówiliśmy poranną modlitwę. W trakcie wielogodzinnej podróży wymienialiśmy się swoimi refleksjami z organizowanych wcześniej wyjazdów oraz śpiewaliśmy piosenki i pieśni religijne. Okazało się, że wielu uczniów ma w tym względzie bardzo duże uzdolnienia Szczególnie jednak, wyróżniały się dziewczęta z klas pierwszych i drugiej. Mieliśmy ze sobą gitarę, tak więc atmosfera naszego pielgrzymowania stała się bardzo sympatyczna. Po pewnym czasie niektórzy koledzy wdrożeni w naszej katolickiej szkole do modlitwy, zaproponowali wspólny różaniec. Modliliśmy się o duchowe owoce naszego wyjazdu. Chłopcy po lekturze artykułu w czasopiśmie „Miłujcie się”, które każdy z nas otrzymał jako prezent od Pana Dyrektora, postanowili podzielić się swoimi refleksjami z pozostałymi uczestnikami wyprawy. Szczególne zaangażowanie w tym względzie przejawiali Emil z klasy I B i Andrzej z klasy II. Tak więc w tym radosnym i modlitewnym nastroju dojechaliśmy do duchowej stolicy Polski. Pierwsze nasze kroki skierowaliśmy przed cudowny obraz Matki Bożej. Każdy z nas miał wiele intencji osobistych i próśb o modlitwę w intencjach tych, którzy pozostali w domu. Następnie zakwaterowaliśmy się w Domu Pielgrzyma i poszliśmy na obiad.

Po krótkiej chwili odpoczynku rozpoczął się program przygotowany przez naszą toruńska rozgłośnię. Byliśmy dumni, że nasz starszy kolega z liceum – Jakub będzie jedną z osób prowadzących to spotkanie na wałach jasnogórskich. Ubrany w garnitur, jak zawsze pogodny i uśmiechnięty poszedł na ostatnie próby. Podczas modlitewnego czuwania zawierzyliśmy Maryi całe swoje młode życie oraz dawaliśmy świadectwo naszej wiary i przywiązania do Kościoła. Pomimo padającego deszczu i chłodu mieliśmy gorące serca i uwielbialiśmy Boga poprzez modlitwę, śpiew i taniec. Odczuwaliśmy ogromną wspólnotę wraz z tymi, którzy przybyli z najdalszych zakątków naszej Ojczyzny. Pomimo tego, że widzieliśmy się pierwszy raz, poprzez życzliwość, uśmiech i wspólne ideały stawaliśmy się sobie bardzo bliscy. Wszyscy dziękowaliśmy Bogu za łaskę beatyfikacji Jana Pawła II, który jest Patronem naszej szkoły. Teraz wielu z nas przypominało sobie podobne poczucie wspólnoty w oczekiwaniu na Mszę Świętą beatyfikacyjną na Placu św. Piotra w Rzymie. Wyrażaliśmy również Bożej Opatrzności wdzięczność za wielki dar dla wszystkich Polaków, jakim jest Radio Maryja i Telewizja Trwam. Byliśmy pełni podziwu dla naszego kolegi Jakuba, który wspaniale realizował swoją funkcję prowadzącego. Był bardzo spontaniczny, ale zarazem wykazał się profesjonalizmem. To zapewne efekt licznych warsztatów z zakresu dziennikarstwa, w których uczestniczył w Toruniu. Nie zabrakło także innych akcentów ostrołęckich. Ojciec Dyrektor Tadeusz Rydzyk, gdy spostrzegł Dyrektora Gimnazjum i Liceum Klasycznego zaprosił go na scenę, aby przekazał kilka refleksji związanych z misją tej katolickiej szkoły. Nasz pobyt w tym świętym miejscu stał się okazją spotkania się z przedstawicielami innych dzieł wyrosłych przy Radiu Maryja, a więc: „Naszym Dziennikiem” oraz zapoznania z ofertą Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej z Torunia. W międzyczasie otrzymaliśmy od organizatorów książeczkę pt. „To jest wielka przygoda”. Przeczytaliśmy tam świadectwa słuchaczy toruńskiej rozgłośni. Ogromne było nasze zdumienie, gdy czytając fragmenty książki, zobaczyliśmy zdjęcie uczniów Gimnazjum i Liceum Klasycznego, zrobione na poprzedniej pielgrzymce w 2010 roku.
Podczas tego niezwykłego wieczoru uczestniczyliśmy w Apelu Jasnogórskim oraz włączyliśmy się w modlitwę różańcową z rozważaniami błogosławionego Jana Pawła II. Braliśmy udział w niezwykłym wydarzeniu, które wpisało się w rozwój duchowy polskiej młodzieży. Dowiedzieliśmy się, że historia tych pielgrzymek sięga 1998 roku, kiedy to ojciec Tadeusz Rydzyk, założyciel i Dyrektor Radia Maryja, dostrzegając duchowe owoce wędrówek dorosłych do Częstochowy postanowił zorganizować spotkanie dla młodzieży. Jasna Góra od wieków zajmuje znaczące miejsce w historii i osobistym życiu Polaków. Tak więc ten pomysł, został bardzo entuzjastycznie przyjęty przez młodzież. Cieszył nas fakt, że młodzi z Ostrołęki od wielu lat są tutaj obecni. Nasza szkoła bowiem z Radiem Maryja jest związana w sposób szczególny. Rozgłośnia ta gościła u nas, realizując audycję „Czas Wzrastania”. Uczestniczyliśmy w wycieczkach do Torunia, aby przybliżyć sobie misję realizowaną przez ojców redemptorystów. Kilku naszych kolegów uczestniczyło także w „Spotkaniach z Mistrzami”. Jesteśmy pod ogromnym wrażeniem spotkania ze studentami WSKSiM , którzy przeprowadzili u nas warsztaty dziennikarskie dla uczniów ostrołęckich szkół.
Głównym punktem pielgrzymki była Msza Święta, której przewodniczył ordynariusz sosnowiecki bp Grzegorz Kaszak. Stwierdził, że powinniśmy być wdzięczni Radiu Maryja i Telewizji Trwam za wychowanie młodego pokolenia Polaków na śmiałych obywateli, za rozmodlenie narodu i wspieranie osób chorych i cierpiących. Biskup stwierdził, że te katolickie środki przekazu, ukazują prawdę, której gdzie indziej nie można usłyszeć. Podkreślał również zasługi w zakresie obrony wartości chrześcijańskich i narodowych. Dostojny celebrans wskazał na Maryję, jako wzór do naśladowania. To Jej bowiem zawierzył całe swoje życie błogosławiony Jan Paweł II. W trakcie Mszy Świętej trzymaliśmy w rękach zapalone świece, wymowny znak zachęcający do przekazywania naszej wiary innym. Wymienialiśmy także różańce z osobami stojącymi obok. Było to zobowiązanie do modlitewnej pamięci o obdarowanym. Nasza pielgrzymka była ważnym etapem w przygotowaniach do 26 Światowych Dni Młodzieży w Madrycie. Słowa hymnu Światowych Dni Młodzieży stały się hasłem naszego tegorocznego spotkania: „Zakorzenieni i zbudowani na Chrystusie, mocni w wierze”.
Po zakończeniu uroczystości organizatorzy w imieniu wszystkich obecnych przesłali telegram do Ojca Świętego Benedykta XVI wyrażając swoje podziękowanie za beatyfikację papieża Polaka. Zapewniliśmy również papieża, że będziemy realizować w naszym życiu jego przesłanie. Zadeklarowaliśmy głębsze zakorzenienia i budowanie na Chrystusie.
Dziś wracając do tego niezwykłego wydarzenia można stwierdzić, że było to przede wszystkim spotkanie z Maryją, ale także spotkanie we wspólnocie młodych, którzy chcą iść przez życie z Chrystusem. Zachwycaliśmy się atmosferą braterstwa, która była dla nas ogromnym umocnieniem. Mogliśmy rozmawiać ze spotkanymi ludźmi o przeżywaniu wiary i związanych z nią wyzwaniach. Pielgrzymka stanowiła okazję do pokonania słabości, napotkanych trudności, zmęczenia.
Program spotkania był bardzo bogaty, dlatego zmęczeni podróżą, przemoknięci, ale radośni poszliśmy spać, by śnić o kolejnych przygodach w Krakowie. Byliśmy ciekawi co przyniesie nam następny dzień…
O godz. 5.30 zdecydowana większość z nas była gotowa, aby pójść na niedzielną Eucharystię a wcześniej uczestniczyć w odsłonięciu cudownego obrazu. Wszyscy uczestnicy naszej wyprawy obeszli na kolanach ołtarz w kaplicy cudownego obrazu powierzając Maryi nasze troski i radości, dziękując i prosząc w naszych intencjach. Kolejnym punktem naszej wyprawy był Kraków. Do dawnej stolicy Polski dojechaliśmy o godz. 13.00. Zostało nam niewiele czasu, by rozlokować się w miejscu naszego noclegu na ul. Oleandry, gdyż mieliśmy rezerwację na zwiedzanie ekspozycji na Wawelu. Następnie wraz z naszymi opiekunami udaliśmy się na Wawel. Nauczyciel historii pan Jarosław Justowicz zapewnił nas, że oprócz wiedzy, doświadczymy emocji i piękna, którymi od stuleci tętni Kraków. Zachwyt, wzruszenie, ekscytacja, refleksyjny nastrój, krztyna zadumy, to znowu zaciekawienie nawet rozbawienie - to wszystko stało się naszym udziałem, gdy wędrowaliśmy po uliczkach tego wspaniałego miasta. Ponieważ podczas poprzedniej wycieczki do Krakowa, zwiedzaliśmy Komnaty Królewskie, tym razem postanowiliśmy zapoznać się z wystawami w Zbrojowni i Skarbcu. Podzieleni na dwie grupy zwiedzaliśmy wraz z przewodnikiem te wspaniale eksponaty świadczące o wielkości naszego oręża. Pani przewodnik w sposób niezwykle barwny i ciekawy przedstawiła nam zbiory sali z paradną bronią, gdzie umieszczono część łupów z XVII – wiecznych kampanii wojsk polskich, w tym trofea z odsieczy wiedeńskiej. Zachwycaliśmy się militariami ze zbrojowni Jana III Sobieskiego, oraz siodłami pochodzącymi z najwybitniejszych warsztatów polskich, tureckich i perskich. Z kolei sala w wieży Zygmunta III to miejsce, gdzie podziwialiśmy oznaki zaszczytne Jana III Sobieskiego, ale także płaszcz kawalera orderu Świętego Ducha, otrzymany w 1676 roku od Ludwika XIV. Ogromne wrażenie zrobiły na nas również: Szczerbiec – miecz koronacyjny królów Polski oraz miecz Zygmunta I Starego. Z zaciekawieniem oglądaliśmy także część ekspozycji rozmieszczonej w piwnicach: gotyckiej z w. XIV (ze sklepieniem wspartym na centralnym filarze) oraz dwóch renesansowych z pierwszej połowy w. XVI. Przy ścianach umieszczono lufy armat, haubic i moździerzy – od małych wiwatówek do ogromnych polowych. Znakomitym poziomem artystycznym wyróżniała się para armat z połowy w. XVI, odlanych przez pracującego dla Zygmunta Augusta norymberskiego ludwisarza Oswalda Baldnera. Zespół dział z herbami polskich królów, hetmanów i możnowładców, dzieł wybitnych odlewników, zaliczana jest do najcenniejszych w skali krajowej i znaczących w skali europejskiej. Do tradycji składania na Wawelu trofeów zdobytych na wrogach nawiązywały zawieszone pod sklepieniem pierwszej piwnicy chorągwie krzyżackie spod Grunwaldu (1410), odtworzone w XX wieku na podstawie szczegółowych opisów pióra Jana Długosza. Zwiedzanie stało się dla nas okazją do wykazania się wiedzą historyczną. Szczególnie chłopcy, którym tematyka związana z wojnami jest zawsze bliższa, chętnie zabierali głos i włączali się do dyskusji. Dziewczęta zdecydowanie bardziej specjalizowały się w wypowiedziach dotyczących polityki dynastycznej, dyplomacji, czy też etykiety dworskiej. Tak wiec nasze koleżanki ucieszyły się gdy weszliśmy do Sali Kazimierza Wielkiego – pozostałość reprezentacyjnego apartamentu mieszkalnego z czasów ostatnich Piastów z pierwszej połowy XIV wieku. Pani przewodnik powiedziała nam, że masywny filar, wznoszący się na środku wszystkich trzech kondygnacji tej gotyckiej wieży mieszkalnej, stał się powodem nazwania jej Kurzą Nogą. W pierwszej sali Skarbca, zobaczyliśmy ekspozycję klejnotów (III – XVIII w., m. in. gemma „Lanckorońskiego”, romański wisior znaleziony na Wawelu), średniowiecznych naczyń liturgicznych (m. in. kielich fundacji Kazimierza Wielkiego), precjozów związanych z władcami Polski (para świeczników z herbami Stefana Batorego, paterę i szachownicę po Zygmuncie III, klejnot z medalem Władysława IV Wazy, naczynie w kształcie Orła z zastawy Jana Kazimierza, miniaturę Augusta III Sasa w oprawie brylantowej i inne). Naszym oczom ukazał się przepiękny widok paradnych naczyń i zegarów z XVI-XVIII wieku oraz odznaki polskich Orderów Orła Białego i Świętego Stanisława . Po tej wspaniałej lekcji historii podziękowaliśmy pani przewodnik i wyruszyliśmy do katedry wawelskiej.
Oczywiście bardzo ważnym punktem naszej podróży było nawiedzenie grobu prezydenta Lecha Kaczyńskiego i pierwszej damy Marii Kaczyńskiej w krypcie pod Srebrnymi Dzwonami. Przez dłuższą chwilę każdy z nas zatrzymywał się przy sarkofagu, by oddać hołd i modlić się. Wielu z nas uczestniczyło w 2010 roku w wyjeździe do Warszawy, by kilka dni po Katastrofie Smoleńskiej, na Krakowskim Przedmieściu wyrazić swój ból po stracie elity politycznej naszej Ojczyzny. Chcieliśmy być obecni przy trumnie pary prezydenckiej. Po lekcji patriotyzmu i historii przyszedł czas na zwiedzanie zabytków Krakowa i zakupienie pamiątek dla naszych bliskich oraz objad. Zajęło to nam około 3 godzin. Swoją miłość do rodziców mieliśmy okazję wyrazić jeszcze tego samego dnia w sposób bardzo konkretny. Pan Dyrektor zaproponował, aby ci którzy chcą pomodlić się w intencji swoich rodziców uczestniczyli w Mszy Świętej dla młodzieży, organizowanej przez oo. Dominikanów. Trzeba podkreślić, że dla większości z nas miała to być druga Msza Święta tego dnia. Na odzew nie trzeba było długo czekać. Za chwile wszyscy byliśmy już we wnętrzu wspaniałej świątyni wypełnionej po brzegi młodzieżą. Przepiękna liturgia, śpiew i wspaniałe kazanie adresowane do młodych – to wszystko zachwyciło wszystkich pomimo widocznego zmęczenia bogatym programem tego dnia. Kapłan we słowie wstępnym powitał w murach świątyni pielgrzymów z Ostrołęki. Okazało się również, że każdy może zgłosić się w sposób spontaniczny do modlitwy wiernych. Nas reprezentował Pan Dyrektor, który zgodnie ze wcześniejszą deklaracją prosił o zdrowie i Boże błogosławieństwo dla naszych rodziców i ks. Infułata, który obchodził w tych dniach 50 – lecie kapłaństwa. Wieczorem mogliśmy jeszcze spacerować po rynku Starego Miasta. Ci z nas, którzy mieli jeszcze dość sił by dalej pielgrzymować, powędrowali do kościoła Bożego Ciała, aby modlić się za wstawiennictwem świętego Stanisława Kazimierczyka z zakonu Kanoników Regularnych. Spotykaliśmy przedstawicieli tego zgromadzenia podczas naszych rekolekcji w Gietrzwałdzie, przed rozpoczęciem nauki w Gimnazjum. W drodze powrotnej podążyliśmy na Skałkę, gdzie nawiedziliśmy kryptę zasłużonych Polaków. Tutaj znowu mieliśmy wspaniałą lekcję historii i powtórkę z literatury. W znajdującej się pod kościołem jednonawowej krypcie częściowo wykutej w skale, nakrytej kolebkowym sklepieniem, zobaczyliśmy sarkofagi. Spoczywa w tym miejscu dobrze nam znany z lekcji historii Jan Długosz – wybitny kronikarz i historyk. Dowiedzieliśmy się, że jeden z profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1880 roku w związku z 400 rocznicą śmierci dziejopisarza poddał myśl jego ponownego pogrzebu właśnie w tym miejscu związanym ze św. Stanisławem ze Szczepanowa. Tak więc nasza mała grupka odwiedziła miejsce mieszczące szczątki najwybitniejszych osób w najnowszej historii polskiej kultury. Był to ważny punkt naszej wycieczki poświecony pamięci Polaków obok wawelskiego panteonu – z grobami królów, biskupów i bohaterów narodowych. W 1881 roku przeniesiono tutaj prochy Wincentego Pola oraz Lucjana Siemieńskiego. Po kilku latach złożono na Skałce Józefa Ignacego Kraszewskiego. Przez chwilę zatrzymaliśmy się w modlitewnym skupieniu przy grobach poetów: Teofila Lenartowicza i Adama Asnyka oraz malarza, poety i dramaturga Stanisława Wyspiańskiego. Zainteresowały nas także sarkofagi: wybitnego malarza Jacka Malczewskiego i kompozytora Karola Szymanowskiego. Gdy na rynku Starego Miasta zbierali się kibice by „wyrazić” swoją radość ze zwycięstwa swojej drużyny postanowiliśmy wrócić na miejsce naszego noclegu. Następnego dnia nawiedziliśmy Sanktuarium w Krakowie – Łagiewnikach i wyruszyliśmy w drogę powrotną. Tutaj znowu warto zauważyć, że w naszej szkole kult Bożego Miłosierdzia jest nieodłącznym elementem religijnej formacji. W każdy poniedziałek o godz. 15.00 gromadzimy się na apelu połączonym z koronką do Bożego Miłosierdzia. Nasza szkoła uczestniczyła również w uroczystości beatyfikacji ks. Michała Sopoćki w Białymstoku.
Zanim jednak dojechaliśmy do Ostrołęki pojechaliśmy do grobu Sługi Bożego Kard. Stefana Wyszyńskiego. Po modlitwie przy sarkofagu znaleźliśmy czas na spacer po Starówce i oczywiście lody. Podczas podróży przyszedł czas na podsumowania, świadectwa i refleksje. Nasz starszy kolega Jakub dał wspaniałe świadectwo swoich związków z Radiem Maryja. Potrafił również w sposób bardzo rzeczowy i kompetentny rozwiać wszystkie wątpliwości tych, którzy w mediach słyszeli nieprzychylne radiu komentarze. Jakub stał się dla nas autorytetem. Nawet ci, którzy przez przekorę silili się na kontrargumenty powołując się na stereotypy, przyznawali, że „wymiękli”. O ogromnym zaufaniu do Radia Maryja i innych związanych z nim dzieł niech świadczy fakt, że 21 uczniów zapisało się na wakacyjne warsztaty dziennikarskie w Toruniu.
Wspaniałe świadectwo swej wiary dał również zaprzyjaźniony z naszą szkołą Pan Robert Marcyjanik. Byliśmy również pod ogromnym wrażeniem dojrzałej postawy patriotycznej i obywatelskiej naszego kolegi Andrzeja z klasy drugiej. Na zakończenie podziękowaliśmy Panu Dyrektorowi, naszemu nauczycielowi historii i panu Robertowi za organizację wspaniałej pielgrzymki, która zostanie na długo w naszej pamięci.